Vrijwilliger in de kijker: Paul Schoppe
Vrijwilliger in de kijkerNaar aanleiding van dit Vitamine C nummer (n.v.d.r.: deze editie van Vitamine C stond in het teken van samen eten), ging ik op zoek naar een bijzondere vrijwilliger: iemand die tijdens zijn vrijwilligerswerk op een bijzondere manier met eten bezig is. En toen kwam Paul in ons vizier: zijn vrijwilligersverantwoordelijke stuurde leuke foto’s in. Paul gaat namelijk samen met de bewoners van Hof Ter Schelde aan de slag in hun serre en van de oogst toveren ze heerlijke gerechten op tafel. Daar wou ik meer over weten, dus trok ik naar Antwerpen!
Dag Paul, wat een zalige plek is Hof Ter Schelde, zo vlak langs het bos! Hoe ben je hier terechtgekomen?
Toen ik met pensioen ging, had ik weinig zin om de hele dag in de zetel te zitten. Gelukkig hoorde ik dat het woonzorgcentrum vrijwilligers zocht en heb ik me meteen kandidaat gesteld. Ik ben eerst begonnen achter de toog en met zangnamiddagen te organiseren. En sinds een paar jaar onderhoud ik hier ook samen met de bewoners de serre.
Hoe ben je daarmee gestart?
Ik heb altijd gewerkt in een gemeenschapstuin van de stad, maar op den duur werd men daar heel streng. Toen kwam ik op het idee om hier te tuinieren, in plantenbakken.
We zijn gestart met twee bakken en na verloop van tijd uitgebreid naar vier bakken. En nu hebben we zelfs een serre! Samen met mijn vrouw plannen we wat we wanneer willen planten. Vaak doen we dan het voorbereidend werk en zaaien we de zaadjes, zodat ze al wat groter zijn als we ze in de serre planten. Soms helpen de bewoners mee, zo hebben we dit jaar samen boontjes en zonnebloemen gezaaid. Dan kreeg iedere bewoner een eigen potje met hun naam op, heel leuk was dat. En ook grappig, want je merkt dat de bewoners dan best wel competitief zijn. Bij ieder bezoek aan de serre vergeleken ze even hoe het met hun planten ging: “Hela, maar zie eens hoe goed de mijne groeit!” De mensen zijn echt trots op wat ze gezaaid hebben.
En had je voor de gemeenschapstuin al veel ervaring met tuinieren?
Nee, eigenlijk niet. Ik heb alles zelf geleerd door boeken te lezen en dingen op te zoeken op het internet. Ik krijg ook veel tips van de bewoners. Veel van hen hebben zelf een moestuin gehad en kennen dus handige trucjes, zoals koffiedrab gebruiken in je plantenbakken om de mieren weg te houden. De bewoners hebben vaak ook ideeën over wat we nog kunnen planten. Zo hebben we nu bijvoorbeeld stekelbezen en blauwe bessen. Soms kiezen we voor wat meer vergeten groenten. Zo zaaiden we eens bolcourgette, waar we dan mee gekookt hebben. Dat bracht zo veel herinneringen naar boven voor de bewoners!
Wat doen jullie met jullie oogst?
De meeste dingen gebruiken we om samen mee te koken tijdens onze serrelunches. Daarvoor kunnen de bewoners zich inschrijven en dan eten we met een klein groepje in onze serre een maaltijd die gemaakt werd van onze oogst. Al lukt dat niet bij alle planten, zo zie ik bijvoorbeeld maar zelden rijpe aardbeien.
Omdat ze altijd opgegeten worden door de vogels?
Nee, omdat de bewoners tijdens hun wandelingen op het domein vaak al eens komen voorproeven van de aardbeitjes. (lacht) Maar dat is niet erg, daarvoor doen we het hé!
Wat is je favoriete recept dat jullie al gemaakt hebben?
Dat is absoluut onze pesto! Mijn vrouw maakt die ieder jaar en dan wilt onze vrijwilligersverantwoordelijke Kasper steevast een potje. Ik heb niet echt een recept, want je mixt gewoon enkele ingrediënten samen: veel basilicum, pijnboompitten, olijfolie, look en Parmezaanse kaas. Mixen, proeven en nog wat toevoegen tot het perfect proeft en dan kan je toastjes maken met wat pesto en een schijfje tomaat. Heerlijk!
