Marcel droomde van een rit op een rode tractor

Dromenvangers

Op een gewone maandag in mei staat de straat voor WZC Sint-Alexius in Tienen vol ronkende oldtimertractoren. De zon schijnt en onder luid gejuich van een grote groep personeel en schoolkinderen van de naburige school, trapt Stephan Matterne het gaspedaal van zijn rode International tractor in. In een lange stoet rijdt een groep van zes tractoren de straat uit. Naast Stephan knippert bewoner Marcel de tranen uit zijn ogen. Zijn droom om nog eens een ritje te maken op een rode tractor komt uit.

Een droom die wachtte op vervulling

Marcel, een fervent tractorliefhebber met jongdementie, deelde zijn wens tijdens een dromenverzamelingsessie in het WZC. Maar hoewel zijn droom op het Dromenvangersplatform van Present werd geplaatst, bleef het een jaar lang stil. Afgelopen maart besloten we dan ook om actie te ondernemen en de droom een duwtje in de rug te geven. Ergotherapeut Hanne, die de aandachtspersoon van Marcel is, stuurde een e-mail met meer details over zijn passie. Ze vertelde dat hij vroeger een rode Zetor tractor had en lid was van een tractorclub. Hij woonde de jaarlijkse tractorprocessie in Hakendover bij en was ook nog eens een handige Harry: “Herstellingen aan zijn tractor deed hij allemaal zelf, dan bestelde hij de onderdelen en zette hij het zelf in elkaar.”

De kracht van sociale media

Samen met het WZC plaatsten we in maart een bericht op Facebook: "Marcel wil graag nog eens met een (rode) tractor rijden". Een mooie foto van Marcel met een grote glimlach erbij maakt de oproep helemaal af. Binnen een dag werd de post wel 900 keer gedeeld en stroomden de enthousiaste reacties van allerlei mensen uit de omgeving binnen. Uit die vele aanmeldingen koos het WZC de oldtimerclub IHC Steyr uit om de droom te vervullen. Hanne stelde Marcel aldoor op de hoogte van het feit dat er veel respons was gekomen op de oproep. “Hij vraagt er nu ook dagelijks naar” vertelde ze aan de telefoon toen we afstemden om langs te komen bij het vervullen van de droom. “Hij zegt telkens: “Hoe zit het met de tractor? We gaan toch eens rijden?” En dat is wel bijzonder want hij vergeet veel; zijn jongdementie zorgt voor veel geheugenproblemen en een gebrek aan motivatie. Maar hier komt hij telkens op terug!”

Een onvergetelijke dag

Toen Stephan Matterne van IHC Steyr van een clublid hoorde over de Facebookpost, reageerde hij onmiddellijk. "Maxim belde me en vroeg 'Sta je erachter om dat te doen?' Ik zei meteen ja." Stephane, die 15 jaar als landbouwer werkte voordat hij na een transplantatie moest stoppen, vond jaren geleden een nieuwe passie in het verzamelen van oude tractoren. Samen met zijn vrouw Ingrid richtte hij tien jaar geleden de oldtimerclub IHC Steyr op, die inmiddels meer dan honderd leden telt. Hoewel vrijwilligerswerk meestal niet in hun drukke schema past, was Stephan vastberaden om Marcel een onvergetelijke ervaring te bezorgen. "Ik weet wat het is om ziek te zijn," vertelt hij. "En nu ik ouder word en meer pijntjes krijg, begrijp ik hoe waardevol het is om iemand te helpen een droom te verwezenlijken."

Tractor Supreme

“Ik vond het eigenlijk heel fijn om te doen", vertelt Stephane me later aan de telefoon. “Marcel was supergelukkig, moest bijna wenen. En af en toe vertelde hij ook wat hij graag deed op de tractor. Naar het containerpark gaan, gewoon rondjes rijden. En dat hij zijn vrouw graag ziet.” Stephane grijnst zo dat ik het door de telefoon kan horen. “Ja, zelf heeft me dit eigenlijk ook heel veel goeds gedaan.” Ingrid, penningmeester van IHC Steyr valt hem bij “Je zag dat hij super gelukkig was en dat hij van alles vertelde toen hij op de tractor zat. De begeleidster vertelde ook dat hij van ‘s morgens al zeer enthousiast was. En hoewel ik niet mee kon rijden was ik zelf aan het einde van de dag ook echt voldaan.” Beiden vinden het superfijn om dingen te kunnen teruggeven aan de mensen. “Weet je wat, vanmiddag gaan we op bezoek bij een voorziening in Hoegaarden die over de droomvervulling van Marcel hebben gehoord. Ze willen nu ook graag wat rijden met de kinderen uit hun voorziening.” En zo krijgt de droom van Marcel nog een prachtig staartje.